Tak długi czas spowodował całkowitą pustkę  tak naprawdę o czym ma być ten blog. Będę starał się dążyć do wyrażania swoich własnych opinii na tematy mniej lub bardziej poważne. Oby tylko miały jakiś sens

Dla odświeżenia w telegraficznym skrócie: w 2009 roku wyjechałem do Portugalii, w 2010 roku skończyłem licencjat, teraz kontynuuję naukę na Uczelni. Staram się być przedsiębiorczym i aktywnym, stąd moja działalność w Studenckim Forum Business Centre Club, prace wakacyjne, szukanie różnych możliwości rozwoju, a przede wszystkim ciekawego spędzenia czasu.

Może na początku nawiążę do wpisu z 2009 roku – o Banku Millennium i Euro<26. Faktycznie, to wszystko co napisałem to była prawda. Ale suma summarum wróciłem całkiem niedawno do tego banku, z powodu gratisów, których nie mam w innych bankach (oczywiście nie zamykając moich całkiem podstawowych rachunków).

Skoro mam konto w banku, który za aktywne używanie karty czy rachunku nie daje mi nic, to mogę spróbować oferty innego, który z każdego zakupi zwraca mi 1% wartości transakcji – zawsze to jest coś, co de facto rekompensuje brak oprocentowania na większości RORów (które nie powinny nazywać się RORami tylko RR – rachunki rozliczeniowe).

Dużo się zmieniło na polskim rynku finansowym, w gospodarce i w social interaction. Już niedługo postaram się zamieścić moje nowe teksty, które mam nadzieję kogoś zainteresują

Tymczasem pozdrawiam i trzymam kciuki za wszystkich, którzy zdają teraz egzaminy

Zamiast gdzieś wyjść, czy spotkać się ze znajomymi, ja muszę uczyć się o dźwigniach… Ogólnie o finansach przedsiębiorstw. Nie mówię, że to jest niezrozumiałe, ale po prostu nie chce mi się czytać 10 raz o tym samym, tylko napisane innymi słowami. O wadach i zaletach finansowania przedsiębiorstw różnymi metodami. I teraz być mądrym i wybrac z tego natłoku informacji tylko te potrzebne i wartościowe… Hm… może być ciężko.

Przynajmniej tyle, że odrywam się czasem od nauki słuchając rzeczy, które jakoś pchają mnie dalej i nie uświęcają w przekonaniu, że niepotrzebnie to wszystko czytam, skoro już raz się tego uczyłem na wcześniejsze zaliczenia.

Ale cóż, uroki studiowania to nie tylko wykłady, zajęcia i upragniony czas wolny, ale także nauka, której wydajność jest… hm… liczona w tygodniach na godzinę w czasie sesji… :]

Okazuje się bowiem, że pomimo tego, iż karta wydawana jest na 2 lata, ubezpieczenie obowiązuje tylko w pierwszym roku! Dlaczego tak jest? Nie wiem. Opłata została pobrana dwukrotnie, czyli wychodzi na to, że bank w drugim roku zarabia na niewiedzy użytkowników karty. Przypomnę, że w podpisanych przeze mnie dokumentach nie było ani słowa o takich regulacjach. Czyli w kolejnym roku Millennium pobrał opłatę za kartę, którą ja nawet nie dokonywałem transakcji, bo nie potrzebuję kolejnego rachunku, na którym wszystko jest płatne, np.przelewy, których w miesiącu robię dużo.

Chyba po roku uzywania karty, skoro jest wydana na 2 lata, mam prawo oczekiwać i domniemywać, że opłata, która została pobrana jest równiez kolejną składką ubezpieczeniową. Wychodzi na to, że w ostatnim roku nie miałem ubezpieczenia NNW i za granicą również KL. Świetnie.

Nie zostawię tego tak. To jest nieuczciwe traktowanie klienta, któremu bank się spodobał, ale to, co ostatnio zrobili tak mnie zraziło do użytkowania tego konta w tym banku, że w kolejnym tygodniu jak znajdę chwilę, to zlikwiduję ten rachunek i oczywiście zostawię im pewnie jakąś reklamację tej opłaty, która została pobrana za tak naprawdę świadczenie czegoś, co np. w mBanku moge mieć za darmo (konto + karta).

Będąc już wprawionym studentem nie dam się nabijać w butelkę. Oczywiście napisze co mi odpowiedzą z tego banku.

To tak, jak powietrze – nie odczuwamy tego, ale by się lepiej poczuć wybierzemy miejsce, gdzie jest ono lepsze (tak samo z zakupami elektroniki czy innych droższych rzeczy).

Taki rodzaj manipulowania ludźmi jest co najmniej nieprzyjemny. Ludzie bardziej ufają ‘rekomendacjom znajomych’ niż opiniami w testach. I często można się na tym przejechać. Całe szczęście, że ja się jeszcze nie przejechałem

Ja już się nauczyłem, że każdy człowiek inaczej korzysta z danego dobra, i nie ma większego sensu, by kierować się wyborem tylko dlatego, że ktoś zachwala telefon, bo jest ‘idealny’, podczas gdy ja korzystam z innych funkcji telefonu, więc dla mnie co innego będzie ważniejsze.

Polecam obejrzenie materiału filmowego z Gazety:
Marketing szeptany w Internecie – nie daj się nabrać!

Teraz już kolejnym rzeczom nie można ufać do końca, ach to życie…

Czy to jest sprawiedliwe, że niektórym przedsiębiorstwa obniżają pensje, bo ‘nie ma co do roboty’, natomiast innym będziemy wszyscy dopłacać za to, że pracodawca ma kryzys…

Przeczytajcie informację na Onecie: Postój za państwowe. Czy to jest sprawiedliwe, żeby dawać tym, którzy mają teraz kryzys, bo tak wyszło, bo zawarli umowy opcyjne z bankami, bo akurat teraz im nie wyszło, podczas gdy cała gama różnych przedsiębiorstw nie dostanie tej pomocy, ponieważ sami potrafili poradzić sobie ze skutkami kryzysu. Według mnie to jest dyskryminujące, i nakładające na nas, wszystkich podatników i  na państwo obowiązek podniesienia składki na FGŚP.

Z wiedzy przyswojonej (w różny sposób ) na finansach publicznych muszę powiedzieć, że FGŚP chyba nie do tego został stworzony, by pomagać działającym firmom, tylko by zabezpieczać świadczenia niewypłacone pracownikom po likwidacji zakładu, czy po upadłości albo w stanie niewypłacalności (w teorii).

Więc w jakim celu, lub jakim prawem można ten fundusz wykorzystać do dopłacania pracodawcom do wypłacanych przez nich pensji… Wydaje mi się to niezrozumiałe, ale cóź… Przecież nie od każdego może zależeć wydawanie środków funduszu…

1 EUR = 4,7687
1 USD = 3,7360
1 CHF = 3,1967
1 GBP = 5,3195

To wina słabej gospodarki czy atak spekulacyjny na nasza walutę?

Słyszałem już nie tylko odnośnie ataków spoekulacyjnych czy kiepskiej gospodarki Polski. Słyszałem o New World Order (Google bazą wiedzy!). Jednak z pewnością to nie to.

Moim zdaniem to przysłowiowy atak na naszą walutę, jak już można było zauważyć w grudniu przy podczas tzw. Polskiego Czarnego Piątku, jak to niektórzy nazywali. Chodzi mi mianowicie o transakcje opcyjne zawierane na waluty. A kiedy indziej raport JP Morgan o polskiej walucie. To nie zbieg okoliczności, ktoś po prostu chce się nieźle dorobić na tych transakcjach. Pytanie tylko kto… Ale odpowiedź na to pytanie powinna wypłynąć od Komisji Nadzoru Finansowego, ale czuję tutaj analogię do znanego wszystkim stwierdzenia „ja nie znajduję w nim żadnej winy”.

Niestety nie mamy szans porównywać się do rozwiniętych gospodarek Europy Zachodniej, np. N iemcy, Wielka Brytania; albo USA. Oni sobie poradzą. My możemy niestety polegnąć. Sprytnym wyjściem byłoby przyjęcie euro, jednak teraz to niemożliwe. Słowacja wiedziała, co może się wydarzyć, więc zabezpieczyła się mocną i liczacą się na świecie walutą. My mamy PLN i musimy jakoś „dożyć” do przyjęcia euro, ponieważ to jedyny skuteczny sposób na stabilizację w sprawach walutowych.

Ciągle nurtuje mnie ten „czarny koń”, który po spodziewanej stabilizacji naszej waluty ustawi się na długie lata…

Taką „życiową mądrością” wykazałasię 39-latka z woj. śląskiego. Przywiązała 4 sanki do samochodu i zaczęła szaleć, żeby sprawić frajdę pociechom. Gdzie podziało się zwykłe ludzkie myślenie nad konsekwencjami?

Oczywiście zamiast już jechać po jakiejś nieuczęszczanej drodze, gdzie nie ma ruchu, albo np. jakiejś starszej osobie zlecić pilnowanie dzieci (co i tak jest nienormalne, kuligi powinny być bezpieczne). A ona tak po prostu wyjechała na jakąś ulicę, po której jeździły samochody…

Gdy zaczęła hamować, sanki wjechały na przeciwny pas ruchu. Całe szczęście, że drugi kierujący z naprzeciwka zjechał na bok, chociaż nie uchroniło to dziewczynki przed jakimś złamaniem…

Tak się teraz zastanawiam, jak można tak się zachowywać… To mnie takie coś by do głowy nie wpadło, a mówią, że czasem zachowuję się jak dziecko hehe…

Ale czego tutaj brakło… Nie wiem, może chęć uszczęśliwienia dzieci, ale to i tak nie usprawiedliwia jej zachowania. Zamiast wziąć dzieci do parku to wymyślają takie „cywylizowane zabawy” z samochodami i sankami.

A żeby tego było mało oglądam teleturniej i jedna z odpowiedzi do zagadki: „w tramwaju jedzie 7 dzieci, każde z nich ma 7 plecaków, w kazdym plecaku jest 7 psów, a każdy pies ma 7 szczeniąt. ile nóg jedzie w tramwaju?” wynosiła 14… To tak jakby psy w ogóle nie miały nóg – i teraz jestem przekonany, że matura z matematyki powinna być obowiązkowa od zawsze…

Pomimo czasem niezrozumiałych kwestii poruszanych w ostatnim semestrze udało mi się zakończyć moją sesję… Co prawda nie znam jeszcze wyników z dwóch na sześć egzaminów, ale myślę, że dałem radę.

Mówią, że wydajność studenta w czasie sesji mierzona jest w tygodniach na godzinę… Myślę, że trochę jest w tym prawdy. Przez cały semestr teoretycznie powinienem uczyć się systematycznie z zajęć na zajęcia, jednak… nie zawsze wychodzi…

To co, że przed sesją i w trakcie ciągle tylko notatki, ksera, komputer i kontakty z ludźmi co i w jaki sposób przyswoić.  Odreagowujemy w czasie wolnego, tak jak ja teraz, mam wreszcie spokój, ciszę, i wreszcie nie musze patrzec się na coś z obłędnym wzrokiem, że to już ostatnie chwile, a ciągle pozostają jakieś niedomówienia, nieścisłości i problemy, a niedługo wybije godzina prawdy i będzie można powiedzieć ‘time’s up’ i przekazac swoją wiedzę.

Te proste wnioski skłaniają mnie do tego, żeby jednak wziąć się trochę wcześniej za to wszystko… I w tym semestrze się udało! Tak, wcześniej zacząłem się już… hm… przygotowywać do egzaminów… ale łatwo planować, łatwo pisać, a ciężko wykonać; potrzeba tylko trochę więcej wytrwałości i samozaparcia w tym, co chcemy zrobić.

Więc teraz już koniec z tym, co przeżywałem podczas pierwszej sesji… nie pamiętam czy było 6 egzaminów, ale pamiętam, że to była jak wyprawa zimą pod oblodzoną górę na letnich oponach…

Teraz nie było aż tak ciężko, ale łatwo również nie. Ale cieszę się, ponieważ teraz mam faktyczną wiedzę, którą mogę wykorzystać w życiu, a nie tylko suche informacje przyjmowane w ciągu kilku dni zgodnie z zasadą ZZZ, po których ślad ginie już po egzaminie, albo w niedalekiej przyszłości…

Co jest motywem przewodnim tego bloga? Moje życie, mój styl, moje pasje i moje małe tragedie… z racji ekonomicznego kierunku studiów czasem będę też komentował bieżące wydarzenia, jednak  bardzo subiektywnie, i nierzadko z dozą optymizmu, bo pozytywne myślenie nie raz doprowadziło mnie do wyznaczonego celu!

Jestem studentem Akademii Ekonomicznej w Katowicach od 2007 roku i dotychczas z powodzeniem sobie radzę, raz lepiej, raz gorzej, ale zawsze na plus.

Wypadałoby napisać coś jeszcze o sobie… Lubię fotografować, szczególnie zjawiska przyrody… Fotografia… Tak, to jest to, przez co mogę się wyrazić. Nie profesjonalnie, ale zawsze to mój pogląd na świat. Wszelkie zmiany mojego nastroju od razu widać po mnie – gdy jestem zdenerwowany, gdy się boję, gdy cieszę się z drobnostek, gdy jest mi smutno, gdy chcę po prostu pobyć sam – zauważysz to czy po moim zachowaniu, czy po wpisach… Więc nie zniechęcaj się, jeśli jednego dnia jest dobrze, ale drugiego już źle, bo życie permanentnie składa się z tych dobrych chwil, i ze złych…

Zachęcam do dalszego przeglądania moich publikacji!

Pozdrawiam,

George,
autor bloga